ประวัติความเป็นมาคณะศิลปกรรมศาสตร์
ชื่อคณะ ภาษาไทย : คณะศิลปกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ภาษาอังกฤษ : Faculty of Fine and Applied Arts
ที่ตั้ง ตำบลขามเรียง อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม 44150 โทรศัพท์/โทรสาร:0-4375-4385
คณะศิลปกรรมศาสตร์ (Faculty of Fine and Applied Arts) มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เป็นหน่วยงานในมหาวิทยาลัยมหาสารคามตามพระราชบัญญัติการบริหารงานหน่วยงานภายในของสถาบันอุดมศึกษา พ.ศ.2550 จัดตั้งขึ้นโดยมติสภามหาวิทยาลัยมหาสารคาม เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์พ.ศ.2545 มีหน้าที่จัดการศึกษา ดำเนินการวิจัยและการสร้างสรรค์ การบริการวิชาการและทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมมีการดำเนินงานที่เน้นความคล่องตัว มีประสิทธิ์ภาพและพึ่งตนเองให้มากที่สุด โดยมีสภามหาวิทยาลัยกำกับควบคุม คณะศิลปกรรมศาสตร์มีรากฐานและพัฒนาการมาจากการมีบทบาทด้านศิลปวัฒนธรรมอีสานสำคัญต่อมหาวิทยาลัย โดยได้มีการจัดการเรียนการสอนวิชาศิลปะกับมนุษย์เป็นวิชาพื้นฐานของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒมหาสารคาม ตั้งแต่ปีพ.ศ.2512 ต่อมาได้พัฒนาสู่การเปิดสอนเป็นวิชาโทศิลปศึกษา ในปี พ.ศ.2516 และพัฒนาเป็นวิชาเอกศิลปศึกษาในปี พ.ศ.2523 ถึงปีการศึกษา พ.ศ.2541นอกจากนี้ยังได้เปิดหลักสูตรสาขาวิชาจิตรกรรม จำนวน 1 รุ่น ในปีการศึกษา 2538 ในปี พ.ศ.2539 ภาควิชาทัศนศิลป์และศิลปะการแสดงได้ร่วมกับสาขาวิชาดุริยางคศาสตร์ในสังกัดคณะมนุษย์ศาสตร์ และสังคมศาสตร์ เพื่อนำเสนอ โครงการจัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม โดยเปิดหลักสูตรจัดการศึกษา5 สาขาวิชา ได้แก่ สาขาวิชาทัศนศิลป์ สาขาวิชาดุริยางคศิลป์ สาขาวิชานาฏยศิลป์ สาขาวิชานฤมิตศิลป์ และสาขาวิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ ปี พ.ศ.2541 หลักสูตรสาขาวิชานฤมิตศิลป์ และสาขาวิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ ได้แยกตัวออกไปและจัดตั้งเป็น คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ผังเมืองและนฤมิตศิลป์ ภายหลังจากการได้รับการจัดตั้งเป็นคณะวิชาในปี พ.ศ.2545 แล้วคณะศิลปกรรมศาสตร์ได้มุ่งพัฒนาทรัพยากรในทุกด้านเช่น อาจารย์ บุคลากร และครุภัณฑ์เพื่อการศึกษาต่างๆรวมถึงหลักสูตร เพื่อการศึกษาด้วย โดยในปีการศึกษา 2549 ได้มีการจัดการเรียนการสอนในระดับบัณฑิตศึกษาจำนวน 2 หลักสูตรได้แก่ หลักสูตรศิลปกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขวิชาทัศนศิลป์และดุริยางคศิลป์ และได้พัฒนาหลักสูตรระดับปริญญตรีที่มีอยู่เดิมให้ทันสมัยสอดคล้องกับสภาวการณ์ของสังคมและความต้องการของผู้เรียน ตั้งแต่เริ่มปีการศึกษา 2550 หลักสูตรศิลปกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาดุริยางคศิลป์ และหลักสูตรศิลปกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาดุริยางคศิลป์ได้แยกตัวออกไปเพื่อจัดตั้งเป็นวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ ปัจจุบัน คณะศิลปกรรมศาสตร์ มีหลักสูตรจัดการเรียนการสอน จำนวน 3 หลักสูตร ดังนี้ ระดับบัณฑิตศึกษา - หลักสูตรศิลปกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาทัศนศิลป์ ระดับปริญญตรี - หลักสูตรศิลปกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาทัศนศิลป์ - หลักสูตรศิลปกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาศิลปะการแสดง
ปรัชญา
“ มนุษย์สร้างศิลปวัฒนธรรม ศิลปวัฒนธรรมสร้างมนุษย์ ”
ปณิธาน
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เป็นคณะวิชาที่มุ่งเน้นในการสั่งสมการเรียนรู้ อนุรักษ์ สร้างสรรค์ และการวิจัยทางศิลปกรรม เพื่อควมเป็นเลิศทางวิชาการโดยศึกษาภูมิปัญญา ท้องถิ่น และ วิทยาการที่เป็นสากล เพื่อการพัฒนาการศึกษาและศิลปวัฒนธรรมของชาติ
วิสัยทัศน์
1. เป็นคณะที่มีการเรียนการสอนทางด้านศิลปะระดับ 1 ใน 3 ของประเทศ2. ความเป็นผู้นำและการมีส่วนร่วมทางด้านวิชาการ ศิลปวัฒนธรรมแห่งภูมิภาคในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
พันธกิจ
1. เป็นศูนย์กลางการผลิตบัณฑิตที่มีเอกลักษณ์แห่งความรู้ คู่ทักษะ และคุณธรรม เพื่อการอนุรักษ์ สร้างสรรค์ วิจัย สืบสาน และพัฒนาศิลปะพื้นบ้าน ศิลปะไทย และศิลปะร่วมสมัย2. ส่งเสริมบุคลากรด้านการสร้างสรรค์ศิลปกรรม งานวิจัย รวมทั้งงานวิชาการอื่น ๆ ในระดับภาคอีสาน ระดับประเทศ และระดับนานาชาติ3. เป็นองค์กรทางการศึกษา ดำเนินกิจกรรมสร้างสรรค์องค์ความรู้แบบมีส่วนร่วม และเผยแพร่บริการวิชาการแก่สังคม ทั้งในระดับภาคอีสาน ระดับประเทศ และระดับนานาชาติ4. ส่งเสริมด้านการศึกษาแบบการมีส่วนร่วมในการอนุรักษ์และพัฒนากิจกรรมทางด้านศิลปวัฒนธรรมอีสาน5. ส่งเสริมและพัฒนาหลักการบริหารจัดการ การทำงานเป็นทีม และการเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง โดยใช้หลักธรรมาภิบาล์
วัตถุประสงค์
1. ผลิตบัณฑิตและบุคลากรชั้นนำทางศิลปกรรม ที่มีความรู้ความสามารถ ความคิดสร้างสรรค์ ความเป็นผู้นำ ตลอดจนมีจิตสำนึก แห่งคุณธรรม และจริยธรรม มีเจตคติที่ดีต่อศิลปวัฒนธรรม และเป็นบุคลากรหลักทางด้านศิลปกรรม สามารถดำรงตนอยู่ ในสังคม ได้อย่างสม่ำเสมอและยั่งยืน 2. สร้างสรรค์ผลงานศิลปกรรม และผลิตผลงานวิจัย วิชาการ เพื่อพัฒนาศิลปกรรมร่วมสมัย การศึกษศิลปกรรม ของภูมิภาคอีสาน ตลอดจนถึงระดับชาติและนานาชาติ ด้วยบุคลากรและระบบที่มีคุณภาพสูง3. ให้บริการวิชาการทางศิลปกรรมเพื่อการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม และถ่ายทอดวิชาการด้านศิลปกรรมแก่หน่วยงาน ภาครัฐและเอกชนรวมถึงสาธารณชนอย่างมีประสิทธิภาพและต่อเนื่อง4. เป็นแหล่งรวมและ/หรือประชาคมที่มีความร่วมมือ และแลกเปลี่ยนความคิดสร้างสรรค์ของศิลปิน นักวิชาการศิลปะ รวมถึงนัก วิจัยทางศิลปะ เพื่อเสริมสร้างผลงาน สร้างสรรค์ผลงานวิชาการศิลปะและผลงานวิจัยทางศิลปกรรมรวมถึงการพัฒนาบุคลากร และวิชาชีพให้มีความเจริญก้าวหน้า ได้อย่างต่อเนื่องและยั่งยืน5. บริหารจัดการทรัพยากรและระบบการทำงานที่มีศักยภาพ สามารถตอบสนองสังคมได้อย่างมีประสิทธิภาพ ตามหลักการบริหารจัดการที่ดี
สีประจำคณะ
สีทอง (GOLD) หมายถึง ความรุ่งเรื่องแห่งปัญญา
แนวความคิดในการออกแบบตราประจำคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
พระพิฆเนศวร> เป็นเทพแห่งศิลปวิทยาการเป็นจุดศูนย์รวมของศิลปสาขาต่างๆ ซึ่งครอบคลุมสาขาที่มี
การเรียนการสอนในคณะศิลปกรรมศาสตร์ คือ สาขาวิชาทัศนศิลป์ และสาขาวิชาศิลปะการแสดง
พระพิฆเนศวรทรงผ้าลายขิด> เป็นสัญลักษณ์สะท้อนถึงความเป็นภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ยอดมงกุฏของพระพิฆเนศวร> เป็น พระธาตุนาดูน หมายถึง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นที่เคารพสูงสุดที่เปี่ยมไปด้วยพระเมตตาคุณ พระบริสุทธ์คุณ และปัญญาคุณ
ตรีในพระหัตถ์ขวาบน> หมายถึง เดชและอำนาจ
ดอกบัวบานในพระหัตถ์ซ้ายบน> หมายถึง บุคคลผู้พัฒนาตนดีแล้วเป็นอริยะบุคคลชั้นสูงมีความเป็นพุทธะ คือ ผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน
ชามขนมอาหาร> หมายถึง ความอุดมสมบูรณ์
รังสีจากพระธาตุนาดูน> หมายถึง อานุภาพขององค์สัมมาสัมพุทธเจ้าที่แผ่ปกคลุมให้มีความร่มเย็นเป็นสุข
ใบเสมาด้านหลัง> เป็นสัญลักษณ์ของภาคตะวันออกเฉียงเหนือพระพิฆเนศวร
รูปนอกของตราสัญลักษณ์> มีความสืบเนื่องมาจากตราสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม
ดอกไม้สองสี> หมายถึง สุนทรีย์ของศิลป์
ภาพรวมของตราสัญษณ์> พระพิฆเนศวรเป็นสัญลักษณ์ของรากเหง้าแห่งภูมิปัญญาที่สืบทอดต่อเนื่องเป็นเวลายาวนานเส้นรอบนอกที่เรียบง่ายหมายถึงการพัฒนาจากรากเหง้าสูความเป็นสากล
